castigatorius
Latin
Étymologie
- Dérivé de castigatum, avec le suffixe -orius.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | castigatorius | castigatoriă | castigatorium | castigatoriī | castigatoriae | castigatoriă |
| Vocatif | castigatorie | castigatoriă | castigatorium | castigatoriī | castigatoriae | castigatoriă |
| Accusatif | castigatorium | castigatoriăm | castigatorium | castigatoriōs | castigatoriās | castigatoriă |
| Génitif | castigatoriī | castigatoriae | castigatoriī | castigatoriōrŭm | castigatoriārŭm | castigatoriōrŭm |
| Datif | castigatoriō | castigatoriae | castigatoriō | castigatoriīs | castigatoriīs | castigatoriīs |
| Ablatif | castigatoriō | castigatoriā | castigatoriō | castigatoriīs | castigatoriīs | castigatoriīs |
castigatorius \Prononciation ?\
Références
- « castigatorius », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage