cicur
Latin
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | cĭcŭr | cĭcŭr | cĭcŭr | cĭcŭrēs | cĭcŭrēs | cĭcŭria |
| Vocatif | cĭcŭr | cĭcŭr | cĭcŭr | cĭcŭrēs | cĭcŭrēs | cĭcŭria |
| Accusatif | cĭcŭrem | cĭcŭrem | cĭcŭr | cĭcŭrēs | cĭcŭrēs | cĭcŭria |
| Génitif | cĭcŭris | cĭcŭris | cĭcŭris | cĭcŭrium | cĭcŭrium | cĭcŭrium |
| Datif | cĭcŭrī | cĭcŭrī | cĭcŭrī | cĭcŭribus | cĭcŭribus | cĭcŭribus |
| Ablatif | cĭcŭrī | cĭcŭrī | cĭcŭrī | cĭcŭribus | cĭcŭribus | cĭcŭribus |
cĭcŭr \Prononciation ?\ deuxième classe faux imparisyllabique
- Apprivoisé, domestiqué, domestique (en parlant des animaux).
- Docile, doux, paisible.
cicur ingenium
— (Varron)- caractère doux.
cicur concilium
— (Pal.)- assemblée sage
Synonymes
Antonymes
Dérivés
- cicuro (« apprivoiser »)
Références
- « cicur », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage