cicur

Latin

Étymologie

Apparenté à cacus, cacula.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif cĭcŭr cĭcŭr cĭcŭr cĭcŭrēs cĭcŭrēs cĭcŭria
Vocatif cĭcŭr cĭcŭr cĭcŭr cĭcŭrēs cĭcŭrēs cĭcŭria
Accusatif cĭcŭrem cĭcŭrem cĭcŭr cĭcŭrēs cĭcŭrēs cĭcŭria
Génitif cĭcŭris cĭcŭris cĭcŭris cĭcŭrium cĭcŭrium cĭcŭrium
Datif cĭcŭrī cĭcŭrī cĭcŭrī cĭcŭribus cĭcŭribus cĭcŭribus
Ablatif cĭcŭrī cĭcŭrī cĭcŭrī cĭcŭribus cĭcŭribus cĭcŭribus

cĭcŭr \Prononciation ?\ deuxième classe faux imparisyllabique

  1. Apprivoisé, domestiqué, domestique (en parlant des animaux).
  2. Docile, doux, paisible.
    • cicur ingenium  (Varron)
      caractère doux.
    • cicur concilium  (Pal.)
      assemblée sage

Synonymes

Antonymes

Dérivés

Références