circumventorius
Latin
Étymologie
- Dérivé de circumventus, avec le suffixe -orius.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | circumventorius | circumventoriă | circumventorium | circumventoriī | circumventoriae | circumventoriă |
| Vocatif | circumventorie | circumventoriă | circumventorium | circumventoriī | circumventoriae | circumventoriă |
| Accusatif | circumventorium | circumventoriăm | circumventorium | circumventoriōs | circumventoriās | circumventoriă |
| Génitif | circumventoriī | circumventoriae | circumventoriī | circumventoriōrŭm | circumventoriārŭm | circumventoriōrŭm |
| Datif | circumventoriō | circumventoriae | circumventoriō | circumventoriīs | circumventoriīs | circumventoriīs |
| Ablatif | circumventoriō | circumventoriā | circumventoriō | circumventoriīs | circumventoriīs | circumventoriīs |
circumventorius \Prononciation ?\
Références
- « circumventorius », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage