cizí
Étymologie
- Du vieux slave штѹждь, štuždĭ.
Adjectif
| nombre | cas \ genre | masculin | féminin | neutre | |
|---|---|---|---|---|---|
| animé | inanimé | ||||
| singulier | nominatif | cizí | |||
| vocatif | cizí | ||||
| accusatif | cizího | cizí | |||
| génitif | cizího | cizí | cizího | ||
| locatif | cizím | cizí | cizím | ||
| datif | cizímu | cizí | cizímu | ||
| instrumental | cizím | cizí | cizím | ||
| pluriel | nominatif | cizí | |||
| vocatif | cizí | ||||
| accusatif | cizí | ||||
| génitif | cizích | ||||
| locatif | cizích | ||||
| datif | cizím | ||||
| instrumental | cizími | ||||
cizí \t͡sɪziː\ (comparatif : cizejší, superlatif : nejcizejší)
- Étranger.
Vměšovat do řeči cizí slova.
- Mélanger à sa langue des mots étrangers.
- Étrange, pas familier.
Byli si cizí.
- Ils ne se connaissaient pas.
- D’autrui, pas propre.
Ředitel byl obviněn z porušení povinností při správě cizího majetku.
- La traduction en français de l’exemple manque. (Ajouter)
Antonymes
Dérivés
- cizák
- cizina
- cizinec, un étranger
- cizinecký, étranger, d’ailleurs
- cizost, cizota
- cizokrajný
- cizoložit
- cizopasník
- odcizit
- zcizit
Prononciation
- (Région à préciser) : écouter « cizí [Prononciation ?] »
Références
- Jiří Rejzek, Dictionnaire étymologique tchèque, Leda, Prague, 2012