commendativus

Latin

Étymologie

Dérivé de commendatus, avec le suffixe -ivus.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif commendativus commendativă commendativum commendativī commendativae commendativă
Vocatif commendative commendativă commendativum commendativī commendativae commendativă
Accusatif commendativum commendativăm commendativum commendativōs commendativās commendativă
Génitif commendativī commendativae commendativī commendativōrŭm commendativārŭm commendativōrŭm
Datif commendativō commendativae commendativō commendativīs commendativīs commendativīs
Ablatif commendativō commendativā commendativō commendativīs commendativīs commendativīs

commendativus \Prononciation ?\

  1. (Grammaire) Datif.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Synonymes

Références