commixtus

Latin

Étymologie

Déverbal de commisceo, dérivé de commixtum, avec le suffixe -us, -us.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif commixtŭs commixtūs
Vocatif commixtŭs commixtūs
Accusatif commixtum commixtūs
Génitif commixtūs commixtuum
Datif commixtūi
ou commixtū
commixtibus
Ablatif commixtū commixtibus

commixtus \Prononciation ?\ masculin

  1. Mélange, façon de mélanger.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de verbe

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif commixtus commixtă commixtum commixtī commixtae commixtă
Vocatif commixte commixtă commixtum commixtī commixtae commixtă
Accusatif commixtum commixtăm commixtum commixtōs commixtās commixtă
Génitif commixtī commixtae commixtī commixtōrŭm commixtārŭm commixtōrŭm
Datif commixtō commixtae commixtō commixtīs commixtīs commixtīs
Ablatif commixtō commixtā commixtō commixtīs commixtīs commixtīs

commixtus \Prononciation ?\

  1. Participe passé de commisceo :
    1. Mélangé, mêlé.

Antonymes

  • incommixtus

Références