commonitorius
Latin
Étymologie
- Dérivé de commonitus, avec le suffixe -orius.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | commonitorius | commonitoriă | commonitorium | commonitoriī | commonitoriae | commonitoriă |
| Vocatif | commonitorie | commonitoriă | commonitorium | commonitoriī | commonitoriae | commonitoriă |
| Accusatif | commonitorium | commonitoriăm | commonitorium | commonitoriōs | commonitoriās | commonitoriă |
| Génitif | commonitoriī | commonitoriae | commonitoriī | commonitoriōrŭm | commonitoriārŭm | commonitoriōrŭm |
| Datif | commonitoriō | commonitoriae | commonitoriō | commonitoriīs | commonitoriīs | commonitoriīs |
| Ablatif | commonitoriō | commonitoriā | commonitoriō | commonitoriīs | commonitoriīs | commonitoriīs |
commonitorius \Prononciation ?\
Références
- « commonitorius », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage