condicticius
Latin
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | condicticius | condicticiă | condicticium | condicticiī | condicticiae | condicticiă |
| Vocatif | condicticie | condicticiă | condicticium | condicticiī | condicticiae | condicticiă |
| Accusatif | condicticium | condicticiăm | condicticium | condicticiōs | condicticiās | condicticiă |
| Génitif | condicticiī | condicticiae | condicticiī | condicticiōrŭm | condicticiārŭm | condicticiōrŭm |
| Datif | condicticiō | condicticiae | condicticiō | condicticiīs | condicticiīs | condicticiīs |
| Ablatif | condicticiō | condicticiā | condicticiō | condicticiīs | condicticiīs | condicticiīs |
condicticius \Prononciation ?\
- De condiction.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Références
- « condicticius », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage