condicticius

Latin

Étymologie

Dérivé de condictus, avec le suffixe -icius.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif condicticius condicticiă condicticium condicticiī condicticiae condicticiă
Vocatif condicticie condicticiă condicticium condicticiī condicticiae condicticiă
Accusatif condicticium condicticiăm condicticium condicticiōs condicticiās condicticiă
Génitif condicticiī condicticiae condicticiī condicticiōrŭm condicticiārŭm condicticiōrŭm
Datif condicticiō condicticiae condicticiō condicticiīs condicticiīs condicticiīs
Ablatif condicticiō condicticiā condicticiō condicticiīs condicticiīs condicticiīs

condicticius \Prononciation ?\

  1. De condiction.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références