confundo

Espagnol

Forme de verbe

Voir la conjugaison du verbe confundir
Indicatif Présent (yo) confundo
(tú) confundo
(vos) confundo
(él/ella/ello/usted) confundo
(nosotros-as) confundo
(vosotros-as) confundo
(os) confundo
(ellos-as/ustedes) confundo
Imparfait (yo) confundo
(tú) confundo
(vos) confundo
(él/ella/ello/usted) confundo
(nosotros-as) confundo
(vosotros-as) confundo
(os) confundo
(ellos-as/ustedes) confundo
Passé simple (yo) confundo
(tú) confundo
(vos) confundo
(él/ella/ello/usted) confundo
(nosotros-as) confundo
(vosotros-as) confundo
(os) confundo
(ellos-as/ustedes) confundo
Futur simple (yo) confundo
(tú) confundo
(vos) confundo
(él/ella/ello/usted) confundo
(nosotros-as) confundo
(vosotros-as) confundo
(os) confundo
(ellos-as/ustedes) confundo

confundo \koɱˈfun.do\

  1. Première personne du singulier du présent de l’indicatif de confundir.

Prononciation

Latin

Étymologie

Dérivé de fundo, avec le préfixe con-.

Verbe

cōnfundō, infinitif : cōnfundere, parfait : cōnfūdī, supin : cōnfūsum \konˈfun.doː\ transitif (voir la conjugaison)

  1. Mélanger.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
  2. Confondre, décontenancer.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Note : Par convention, les verbes latins sont désignés par la 1re personne du singulier du présent de l’indicatif.

Dérivés

Dérivés dans d’autres langues

Références

Portugais

Forme de verbe

Voir la conjugaison du verbe confundir
Indicatif Présent eu confundo
Imparfait
Passé simple
Plus que parfait
Futur simple

confundo \kõ.ˈfũ.du\ (Lisbonne) \kõ.ˈfũ.dʊ\ (São Paulo)

  1. Première personne du singulier du présent de l’indicatif de confundir.