consertus
Latin
Forme de verbe
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | consertus | consertă | consertum | consertī | consertae | consertă |
| Vocatif | conserte | consertă | consertum | consertī | consertae | consertă |
| Accusatif | consertum | consertăm | consertum | consertōs | consertās | consertă |
| Génitif | consertī | consertae | consertī | consertōrŭm | consertārŭm | consertōrŭm |
| Datif | consertō | consertae | consertō | consertīs | consertīs | consertīs |
| Ablatif | consertō | consertā | consertō | consertīs | consertīs | consertīs |
consertus \Prononciation ?\
- Participe passé de consero.
Références
- « consertus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage