consonans

Latin

Étymologie

substantivation du participe du verbe consono.

Forme de verbe

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif consonāns consonāns consonāns consonāntēs consonāntēs consonāntia
Vocatif consonāns consonāns consonāns consonāntēs consonāntēs consonāntia
Accusatif consonāntem consonāntem consonāns consonāntēs consonāntēs consonāntia
Génitif consonāntis consonāntis consonāntis consonāntium consonāntium consonāntium
Datif consonāntī consonāntī consonāntī consonāntibus consonāntibus consonāntibus
Ablatif consonāntī consonāntī consonāntī consonāntibus consonāntibus consonāntibus

consonāns \Prononciation ?\ deuxième classe faux imparisyllabique

  1. Participe présent de consono.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif consonans consonānsēs
Vocatif consonans consonānsēs
Accusatif consonānsem consonānsēs
Génitif consonānsis consonānsum
Datif consonānsī consonānsibus
Ablatif consonānsĕ consonānsibus

consonans \Prononciation ?\ féminin 3e déclinaison, imparisyllabique

  1. (Linguistique) Consonne.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références