| Voir la conjugaison du verbe constelar | ||
|---|---|---|
| Subjonctif | Présent | que (yo) constelaren |
| que (tú) constelaren | ||
| que (vos) constelaren | ||
| que (él/ella/ello/usted) constelaren | ||
| que (nosotros-as) constelaren | ||
| que (vosotros-as) constelaren | ||
| que (os) constelaren | ||
| (ellos-as/ustedes) constelaren | ||
| Imparfait (en -ra) | que (yo) constelaren | |
| que (tú) constelaren | ||
| que (vos) constelaren | ||
| que (él/ella/ello/usted) constelaren | ||
| que (nosotros-as) constelaren | ||
| que (vosotros-as) constelaren | ||
| que (os) constelaren | ||
| (ellos-as/ustedes) constelaren | ||
| Imparfait (en -se) | que (yo) constelaren | |
| que (tú) constelaren | ||
| que (vos) constelaren | ||
| que (él/ella/ello/usted) constelaren | ||
| que (nosotros-as) constelaren | ||
| que (vosotros-as) constelaren | ||
| que (os) constelaren | ||
| (ellos-as/ustedes) constelaren | ||
| Futur | que (yo) constelaren | |
| que (tú) constelaren | ||
| que (vos) constelaren | ||
| que (él/ella/ello/usted) constelaren | ||
| que (nosotros-as) constelaren | ||
| que (vosotros-as) constelaren | ||
| que (os) constelaren | ||
| (ellos-as/ustedes) constelaren | ||
constelaren \ko(n)s.teˈla.ɾen\