consultatorius
Latin
Étymologie
- Dérivé de consultatus, avec le suffixe -orius.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | consultatorius | consultatoriă | consultatorium | consultatoriī | consultatoriae | consultatoriă |
| Vocatif | consultatorie | consultatoriă | consultatorium | consultatoriī | consultatoriae | consultatoriă |
| Accusatif | consultatorium | consultatoriăm | consultatorium | consultatoriōs | consultatoriās | consultatoriă |
| Génitif | consultatoriī | consultatoriae | consultatoriī | consultatoriōrŭm | consultatoriārŭm | consultatoriōrŭm |
| Datif | consultatoriō | consultatoriae | consultatoriō | consultatoriīs | consultatoriīs | consultatoriīs |
| Ablatif | consultatoriō | consultatoriā | consultatoriō | consultatoriīs | consultatoriīs | consultatoriīs |
consultatorius \Prononciation ?\
- Consultatif.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Références
- « consultatorius », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage