consummatorius

Latin

Étymologie

Dérivé de consummatus, avec le suffixe -orius.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif consummatorius consummatoriă consummatorium consummatoriī consummatoriae consummatoriă
Vocatif consummatorie consummatoriă consummatorium consummatoriī consummatoriae consummatoriă
Accusatif consummatorium consummatoriăm consummatorium consummatoriōs consummatoriās consummatoriă
Génitif consummatoriī consummatoriae consummatoriī consummatoriōrŭm consummatoriārŭm consummatoriōrŭm
Datif consummatoriō consummatoriae consummatoriō consummatoriīs consummatoriīs consummatoriīs
Ablatif consummatoriō consummatoriā consummatoriō consummatoriīs consummatoriīs consummatoriīs

consummatorius \Prononciation ?\

  1. Destiné à achever.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références