contempticius

Latin

Étymologie

Dérivé de contemptus, avec le suffixe -icius.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif contempticius contempticiă contempticium contempticiī contempticiae contempticiă
Vocatif contempticie contempticiă contempticium contempticiī contempticiae contempticiă
Accusatif contempticium contempticiăm contempticium contempticiōs contempticiās contempticiă
Génitif contempticiī contempticiae contempticiī contempticiōrŭm contempticiārŭm contempticiōrŭm
Datif contempticiō contempticiae contempticiō contempticiīs contempticiīs contempticiīs
Ablatif contempticiō contempticiā contempticiō contempticiīs contempticiīs contempticiīs

contempticius \Prononciation ?\

  1. Méprisable.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références