convenientia
Latin
Étymologie
- Dérivé de conveniens, avec le suffixe -tia.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | convenientiă | convenientiae |
| Vocatif | convenientiă | convenientiae |
| Accusatif | convenientiăm | convenientiās |
| Génitif | convenientiae | convenientiārŭm |
| Datif | convenientiae | convenientiīs |
| Ablatif | convenientiā | convenientiīs |
convenientia \Prononciation ?\ féminin
- Convenance, accord, harmonie.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Antonymes
Forme de verbe
convenientia \Prononciation ?\
- Nominatif neutre pluriel de conveniens.
- Vocatif neutre pluriel de conveniens.
- Accusatif neutre pluriel de conveniens.
Références
- « convenientia », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage