coquinatorius
Latin
Étymologie
- Dérivé de coquinatus, avec le suffixe -orius.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | coquinatorius | coquinatoriă | coquinatorium | coquinatoriī | coquinatoriae | coquinatoriă |
| Vocatif | coquinatorie | coquinatoriă | coquinatorium | coquinatoriī | coquinatoriae | coquinatoriă |
| Accusatif | coquinatorium | coquinatoriăm | coquinatorium | coquinatoriōs | coquinatoriās | coquinatoriă |
| Génitif | coquinatoriī | coquinatoriae | coquinatoriī | coquinatoriōrŭm | coquinatoriārŭm | coquinatoriōrŭm |
| Datif | coquinatoriō | coquinatoriae | coquinatoriō | coquinatoriīs | coquinatoriīs | coquinatoriīs |
| Ablatif | coquinatoriō | coquinatoriā | coquinatoriō | coquinatoriīs | coquinatoriīs | coquinatoriīs |
coquinatorius \Prononciation ?\
Références
- « coquinatorius », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage