cruciabundus

Latin

Étymologie

Dérivé de crucio supplicier, tourmenter »), avec le suffixe -bundus.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif cruciabundus cruciabundă cruciabundum cruciabundī cruciabundae cruciabundă
Vocatif cruciabunde cruciabundă cruciabundum cruciabundī cruciabundae cruciabundă
Accusatif cruciabundum cruciabundăm cruciabundum cruciabundōs cruciabundās cruciabundă
Génitif cruciabundī cruciabundae cruciabundī cruciabundōrŭm cruciabundārŭm cruciabundōrŭm
Datif cruciabundō cruciabundae cruciabundō cruciabundīs cruciabundīs cruciabundīs
Ablatif cruciabundō cruciabundā cruciabundō cruciabundīs cruciabundīs cruciabundīs

cruciabundus \Prononciation ?\

  1. Toumenté, soumis aux tourments.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références