cruciatus
Latin
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | cruciatŭs | cruciatūs |
| Vocatif | cruciatŭs | cruciatūs |
| Accusatif | cruciatum | cruciatūs |
| Génitif | cruciatūs | cruciatuum |
| Datif | cruciatūi ou cruciatū |
cruciatibus |
| Ablatif | cruciatū | cruciatibus |
cruciātus \Prononciation ?\ masculin
- Torture, martyre, tourment.
- in cruciatum dari — (Cicéron. Amer. 119)
- être livré au bourreau
- abi in malum cruciatum! — (Pline. Aid. 459)
- va te faire pendre !
- in cruciatum dari — (Cicéron. Amer. 119)
- Instrument de torture, croix.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Synonymes
Forme de verbe
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | cruciatus | cruciată | cruciatum | cruciatī | cruciatae | cruciată |
| Vocatif | cruciate | cruciată | cruciatum | cruciatī | cruciatae | cruciată |
| Accusatif | cruciatum | cruciatăm | cruciatum | cruciatōs | cruciatās | cruciată |
| Génitif | cruciatī | cruciatae | cruciatī | cruciatōrŭm | cruciatārŭm | cruciatōrŭm |
| Datif | cruciatō | cruciatae | cruciatō | cruciatīs | cruciatīs | cruciatīs |
| Ablatif | cruciatō | cruciatā | cruciatō | cruciatīs | cruciatīs | cruciatīs |
cruciatus \Prononciation ?\
Références
- « cruciatus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (page 445)