cunctamentum

Latin

Étymologie

Dérivé de cunctor temporiser, hésiter »), avec le suffixe -mentum.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif cunctamentum cunctamenta
Vocatif cunctamentum cunctamenta
Accusatif cunctamentum cunctamenta
Génitif cunctamentī cunctamentōrum
Datif cunctamentō cunctamentīs
Ablatif cunctamentō cunctamentīs

cunctamentum \Prononciation ?\ neutre

  1. Retard, hésitation, lenteur.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références