dajan
: Dajan
Forme de verbe
dajan /ˈdɑjɑn/
- Première personne du singulier du présent de l’indicatif de dadjat.
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Adjectif
dajan \Prononciation ?\
- Participe passé passif du verbe dajati.
Déclinaison
1 = nominatif indéterminé / 2 = nominatif déterminé / 3 = accusatif inanimé indéterminé / 4 = accusatif inanimé déterminé / 5 = accusatif animé
| Cas | Masculin | Féminin | Neutre | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Singulier | Duel | Pluriel | Singulier | Duel | Pluriel | Singulier | Duel | Pluriel | |
| Nominatif | dajan1 dajani2 |
dajana | dajani | dajana | dajani | dajane | dajano | dajani | dajana |
| Accusatif | dajan3 dajani4 dajanega5 |
dajana | dajane | dajano | dajani | dajane | dajano | dajani | dajana |
| Génitif | dajanega | dajanih | dajanih | dajane | dajanih | dajanih | dajanega | dajanih | dajanih |
| Datif | dajanemu | dajanima | dajanim | dajani | dajanima | dajanim | dajanemu | dajanima | dajanim |
| Instrumental | dajanim | dajanima | dajanimi | dajano | dajanima | dajanimi | dajanim | dajanima | dajanimi |
| Locatif | dajanem | dajanih | dajanih | dajani | dajanih | dajanih | dajanem | dajanih | dajanih |
Forme de verbe
dajan \Prononciation ?\
- Passé masculin singulier [forme en -n/-t] de dajati.