decoriatorius
Latin
Étymologie
- Dérivé de decoriatus, avec le suffixe -orius.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | decoriatorius | decoriatoriă | decoriatorium | decoriatoriī | decoriatoriae | decoriatoriă |
| Vocatif | decoriatorie | decoriatoriă | decoriatorium | decoriatoriī | decoriatoriae | decoriatoriă |
| Accusatif | decoriatorium | decoriatoriăm | decoriatorium | decoriatoriōs | decoriatoriās | decoriatoriă |
| Génitif | decoriatoriī | decoriatoriae | decoriatoriī | decoriatoriōrŭm | decoriatoriārŭm | decoriatoriōrŭm |
| Datif | decoriatoriō | decoriatoriae | decoriatoriō | decoriatoriīs | decoriatoriīs | decoriatoriīs |
| Ablatif | decoriatoriō | decoriatoriā | decoriatoriō | decoriatoriīs | decoriatoriīs | decoriatoriīs |
decoriatorius \Prononciation ?\
Références
- « decoriatorius », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage