deductorius
Latin
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | deductorius | deductoriă | deductorium | deductoriī | deductoriae | deductoriă |
| Vocatif | deductorie | deductoriă | deductorium | deductoriī | deductoriae | deductoriă |
| Accusatif | deductorium | deductoriăm | deductorium | deductoriōs | deductoriās | deductoriă |
| Génitif | deductoriī | deductoriae | deductoriī | deductoriōrŭm | deductoriārŭm | deductoriōrŭm |
| Datif | deductoriō | deductoriae | deductoriō | deductoriīs | deductoriīs | deductoriīs |
| Ablatif | deductoriō | deductoriā | deductoriō | deductoriīs | deductoriīs | deductoriīs |
deductorius \Prononciation ?\
Références
- « deductorius », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage