delenitorius

Latin

Étymologie

Dérivé de delenitus, avec le suffixe -orius.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif delenitorius delenitoriă delenitorium delenitoriī delenitoriae delenitoriă
Vocatif delenitorie delenitoriă delenitorium delenitoriī delenitoriae delenitoriă
Accusatif delenitorium delenitoriăm delenitorium delenitoriōs delenitoriās delenitoriă
Génitif delenitoriī delenitoriae delenitoriī delenitoriōrŭm delenitoriārŭm delenitoriōrŭm
Datif delenitoriō delenitoriae delenitoriō delenitoriīs delenitoriīs delenitoriīs
Ablatif delenitoriō delenitoriā delenitoriō delenitoriīs delenitoriīs delenitoriīs

delenitorius \Prononciation ?\

  1. Qui sert à adoucir, à charmer.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références