deuecʼh
Breton
Forme de verbe
Mutation
Forme
Non muté
deuecʼh
Adoucissante
zeuecʼh
Mixte
teuecʼh
deuecʼh
\ˈdøː.ɛx\
Deuxième personne du pluriel de l’imparfait de l’indicatif du verbe
dont
.
Variantes dialectales
(
Vannetais
)
daecʼh