dianav
Étymologie
Adjectif
| Mutation | Forme |
|---|---|
| Non muté | dianav |
| Adoucissante | zianav |
dianav \di.ˈãː.naw\
- Inconnu.
Eun embanner a v-Brussel a zisklerie krenn-ha-krak d’eur cʼhelaouenner a Baris « Ar skrivagnerien flandrezek a zo deut a-benn da veza brudet en diavaez-vro, tra m'eo bet lakaet ar skrivagnerien cʼhallek a Velgia e renk ar skrivagnerien cʼhall, pe chomet int dianav en o bro end-eeun ».
— (Droukverz al "Lennegez Velgiat Gallek", in Gwalarn, no 70, septembre 1934, page 44)- Un éditeur de Bruxelles déclarait carrément à un journaliste de Paris « Les écrivains de langue flamande ont réussi à être connus à l’étranger, tandis que les écrivains de langue française de Belgique ont été classés comme écrivains français, ou sont restés inconnus dans leur pays même. »
Synonymes
- dianavez
- dizanav
- dizanavez
Références
- « dianav, di(z)anvez, kuz ; dishano » dans François Vallée, Grand dictionnaire français-breton, Édition de l'Impression commerciale de Bretagne, Rennes, 1931-1933, 817 pages, page 382b
- Roparz Hemon, Nouveau dictionnaire breton français, Al Liamm, 6e édition revue et augmentée, 1978, page 156a
- Martial Ménard, Dictionnaire français-breton, Éditions Palantines, 2012, ISBN 978-2-35678069-0, page 716b