diegeettinen
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Adjectif
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | diegeettinen | diegeettiset |
| Génitif | diegeettisen | diegeettisten diegeettisien |
| Partitif | diegeettistä | diegeettisiä |
| Accusatif | diegeettinen [1] diegeettisen [2] |
diegeettiset |
| Inessif | diegeettisessä | diegeettisissä |
| Illatif | diegeettiseen | diegeettisiin |
| Élatif | diegeettisestä | diegeettisistä |
| Adessif | diegeettisellä | diegeettisillä |
| Allatif | diegeettiselle | diegeettisille |
| Ablatif | diegeettiseltä | diegeettisiltä |
| Essif | diegeettisenä | diegeettisinä |
| Translatif | diegeettiseksi | diegeettisiksi |
| Abessif | diegeettisettä | diegeettisittä |
| Instructif | — | diegeettisin |
| Comitatif | — | diegeettisine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | diegeettiseni | diegeettisemme |
| 2e personne | diegeettisesi | diegeettisenne |
| 3e personne | diegeettisensä | |
| Nature | Forme |
|---|---|
| Positif | diegeettinen |
| Comparatif | diegeettisempi |
| Superlatif | diegeettisin |
diegeettinen \ˈdieɡeːtːinen\
- (Narratologie) Diégétique.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Forme d’adjectif
diegeettinen \ˈdieɡeːtːinen\
- Accusatif II singulier de diegeettinen.