diemá
: diema
Étymologie
- Dérivé de diema (« médaille »).
Verbe
| Personne | Présent | Passé | Futur |
|---|---|---|---|
| 1re du sing. | diemá | diemayá | diematá |
| 2e du sing. | diemal | diemayal | diematal |
| 3e du sing. | diemar | diemayar | diematar |
| 1re du plur. | diemat | diemayat | diematat |
| 2e du plur. | diemac | diemayac | diematac |
| 3e du plur. | diemad | diemayad | diematad |
| 4e du plur. | diemav | diemayav | diematav |
| voir Conjugaison en kotava | |||
diemá \diɛˈma\ ou \dieˈma\ transitif
Dérivés
Prononciation
- France : écouter « diemá [diɛˈma] »
Références
- « diemá », dans Kotapedia