| PRÉSENT |
Singulier |
Duel |
Pluriel |
| 1re personne |
diferencěruju |
diferencěrujemoj |
diferencěrujemy |
| 2e personne |
diferencěruješ |
diferencěrujetej diferencěrujetaj |
diferencěrujeće |
| 3e personne |
diferencěruje |
diferencěrujetej diferencěrujetaj |
diferencěruja diferencěruju |
| PRÉTÉRIT |
Singulier |
Duel |
Pluriel |
| 1re personne |
diferencěrowach |
diferencěrowachmoj |
diferencěrowachmy |
| 2e personne |
diferencěrowaše |
diferencěrowaštej |
diferencěrowašće |
| 3e personne |
diferencěrowaše |
diferencěrowaštej |
diferencěrowachu |
| IMPÉRATIF |
Singulier |
Duel |
Pluriel |
| 1re personne |
- |
diferencěrujmoj |
diferencěrujmy |
| 2e personne |
diferencěruj |
diferencěrujtej diferencěrujtaj |
diferencěrujće |
| 3e personne |
diferencěruj njech diferencěruje |
diferencěrujtej diferencěrujtaj |
diferencěruju njech diferencěruja |
| PASSÉ |
Singulier |
Duel |
Pluriel |
| masculin |
diferencěrował |
diferencěrowałoj |
diferencěrowali |
| féminin |
diferencěrowała |
diferencěrowałe |
| neutre |
diferencěrowało |
|
| TRANSGRESSIF |
Présent I : diferencěrujo Présent II : diferencěrujcy Passé : diferencěrowawši |
| PARTICIPE PRÉSENT |
diferencěrowacy |
| PARTICIPE PASSÉ |
diferencěrowany |
| SUBSTANTIF VERBAL |
diferencěrowanje |