diroufennañ
: diroufennan
Étymologie
Verbe
| Mutation | Infinitif |
|---|---|
| Non muté | diroufennañ |
| Adoucissante | ziroufennañ |
| Durcissante | tiroufennañ |
diroufennañ \di.ruˈfɛ.nːã\ transitif direct (voir la conjugaison), base verbale diroufenn-
Variantes
- diroufenniñ
Antonymes
- roufennañ
Vocabulaire apparenté par le sens
- diroufenn
Références
- Martial Ménard, Dictionnaire français-breton, Éditions Palantines, 2012, ISBN 978-2-35678069-0, page 401b