disinvito
Italien
Forme de verbe
| Voir la conjugaison du verbe disinvitare | ||
|---|---|---|
| Indicatif | Présent | (io) disinvito |
disinvito \di.ˈzin.vi.to\
- Première personne du singulier de l’indicatif présent de disinvitare.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
| Voir la conjugaison du verbe disinvitare | ||
|---|---|---|
| Indicatif | Présent | (io) disinvito |
| Imparfait | ||
| Passé simple | ||
| Futur simple | ||
disinvito \di.ˈzin.vi.to\