disiparas

Voir aussi : disiparás

Espagnol

Voir la conjugaison du verbe disipar
Subjonctif	Présent	que (yo) disiparas
		que (tú) disiparas
		que (vos) disiparas
		que (él/ella/ello/usted) disiparas
		que (nosotros-as) disiparas
		que (vosotros-as) disiparas
		que (os) disiparas
		(ellos-as/ustedes) disiparas
	*Imparfait (en -ra)*	que (yo) disiparas
		que (tú) disiparas
		que (vos) disiparas
		que (él/ella/ello/usted) disiparas
		que (nosotros-as) disiparas
		que (vosotros-as) disiparas
		que (os) disiparas
		(ellos-as/ustedes) disiparas
	*Imparfait (en -se)*	que (yo) disiparas
		que (tú) disiparas
		que (vos) disiparas
		que (él/ella/ello/usted) disiparas
		que (nosotros-as) disiparas
		que (vosotros-as) disiparas
		que (os) disiparas
		(ellos-as/ustedes) disiparas
	Futur	que (yo) disiparas
		que (tú) disiparas
		que (vos) disiparas
		que (él/ella/ello/usted) disiparas
		que (nosotros-as) disiparas
		que (vosotros-as) disiparas
		que (os) disiparas
		(ellos-as/ustedes) disiparas

disiparas \di.siˈpa.ɾas\

Deuxième personne du singulier (tú) de l’imparfait (en -ra) du subjonctif de disipar.