dispositus

Latin

Étymologie

Déverbal de dispono, dérivé de dispositum, avec le suffixe -us, -us.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif dispŏsĭtŭs dispŏsĭtūs
Vocatif dispŏsĭtŭs dispŏsĭtūs
Accusatif dispŏsĭtum dispŏsĭtūs
Génitif dispŏsĭtūs dispŏsĭtuum
Datif dispŏsĭtūi
ou dispŏsĭtū
dispŏsĭtibus
Ablatif dispŏsĭtū dispŏsĭtibus

dispŏsĭtŭs \Prononciation ?\ masculin 4e déclinaison

  1. Disposition, arrangement.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de verbe

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif dispositus disposită dispositum dispositī dispositae disposită
Vocatif disposite disposită dispositum dispositī dispositae disposită
Accusatif dispositum disposităm dispositum dispositōs dispositās disposită
Génitif dispositī dispositae dispositī dispositōrŭm dispositārŭm dispositōrŭm
Datif dispositō dispositae dispositō dispositīs dispositīs dispositīs
Ablatif dispositō dispositā dispositō dispositīs dispositīs dispositīs

dispositus \Prononciation ?\

  1. Participe passé de dispono.

Antonymes

Références