disruptivem
Allemand
Forme d’adjectif
disruptivem
\dɪsʁʊpˈtiːvm̩\
Datif masculin singulier de la déclinaison forte de
disruptiv
.
Datif neutre singulier de la déclinaison forte de
disruptiv
.
Prononciation
Berlin
: écouter «
disruptivem
[dɪsʁʊpˈtiːvm̩]
»