distractus

Latin

Étymologie

Déverbal de distraho, dérivé de distractum, avec le suffixe -us, -us.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif distractŭs distractūs
Vocatif distractŭs distractūs
Accusatif distractum distractūs
Génitif distractūs distractuum
Datif distractūi
ou distractū
distractibus
Ablatif distractū distractibus

distractus \Prononciation ?\ masculin

  1. Résiliation d'un contrat.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de verbe

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif distractus distractă distractum distractī distractae distractă
Vocatif distracte distractă distractum distractī distractae distractă
Accusatif distractum distractăm distractum distractōs distractās distractă
Génitif distractī distractae distractī distractōrŭm distractārŭm distractōrŭm
Datif distractō distractae distractō distractīs distractīs distractīs
Ablatif distractō distractā distractō distractīs distractīs distractīs

distractus \Prononciation ?\

  1. Participe passé de distraho.

Références