dolce
Français
Étymologie
- (1768) De l’italien dolce (« doux »).
Adverbe
| Invariable |
|---|
| dolce \dɔl.tʃe\ |
dolce \dɔl.tʃe\ invariable
Apparentés étymologiques
Traductions
Prononciation
- Lyon (France) : écouter « dolce [Prononciation ?] »
Anagrammes
→ Modifier la liste d’anagrammes
Voir aussi
- dolce sur l’encyclopédie Wikipédia
Références
- Tout ou partie de cet article a été extrait du Dictionnaire de l’Académie française, huitième édition, 1932-1935 (dolce), mais l’article a pu être modifié depuis.
Italien
Étymologie
- Du latin dulcis (« doux »).
Adjectif
| Singulier | Pluriel | ||
|---|---|---|---|
| positif | |||
| Masculin et Féminin |
dolce \ˈdɔl.t͡ʃe\ |
dolci \ˈdɔl.t͡ʃi\ | |
| superlatif absolu | |||
| Masculin | dolcissimo \dɔl.ˈt͡ʃis.si.mo\ |
dolcissimi \dɔl.ˈt͡ʃis.si.mi\ | |
| Féminin | dolcissima \dɔl.ˈt͡ʃis.si.ma\ |
dolcissime \dɔl.ˈt͡ʃis.si.me\ | |
dolce \ˈdɔl.t͡ʃe\ masculin et féminin identiques
Dérivés
- a fuoco dolce (« à feu doux »)
- acqua dolce (« eau douce »)
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| dolce \ˈdɔl.t͡ʃe\ |
dolci \ˈdɔl.t͡ʃi\ |
dolce \ˈdɔl.t͡ʃe\ masculin
Dérivés
- forchetta da dolce (« fourchette à gâteau »)
Prononciation
- (Italie) (région ?) : écouter « dolce [ˈdɔl.t͡ʃe] »
- Italie : écouter « dolce [Prononciation ?] »
Anagrammes
→ Modifier la liste d’anagrammes