ductarius
Latin
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | ductarius | ductariă | ductarium | ductariī | ductariae | ductariă |
| Vocatif | ductarie | ductariă | ductarium | ductariī | ductariae | ductariă |
| Accusatif | ductarium | ductariăm | ductarium | ductariōs | ductariās | ductariă |
| Génitif | ductariī | ductariae | ductariī | ductariōrŭm | ductariārŭm | ductariōrŭm |
| Datif | ductariō | ductariae | ductariō | ductariīs | ductariīs | ductariīs |
| Ablatif | ductariō | ductariā | ductariō | ductariīs | ductariīs | ductariīs |
ductarius \Prononciation ?\ ; première classe
- Qui sert à tirer.
ductarius funis
— (Vitr. 10, 2, 5)- corde de halage, cordelle
Références
- « ductarius », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage