duplicatrix
Latin
Étymologie
- Déverbal de duplico (« doubler, augmenter »), dérivé de duplicatum, avec le suffixe -trix.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | duplicātrīx | duplicātrīcēs |
| Vocatif | duplicātrīx | duplicātrīcēs |
| Accusatif | duplicātrīcem | duplicātrīcēs |
| Génitif | duplicātrīcis | duplicātrīcum |
| Datif | duplicātrīcī | duplicātrīcibus |
| Ablatif | duplicātrīcĕ | duplicātrīcibus |
duplicātrīx \du.pliˈkaː.triːks\ féminin 3e déclinaison, imparisyllabique (pour un homme, on dit : duplicator)
- Celle qui double.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Dérivés dans d’autres langues
- Conventions internationales : Syllepte duplicatrix
- Français : duplicatrice
Références
- duplicator sur Logeion