duumviratus

Latin

Étymologie

Dérivé de duumvir, avec le suffixe -atus, -us.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif duumviratŭs duumviratūs
Vocatif duumviratŭs duumviratūs
Accusatif duumviratum duumviratūs
Génitif duumviratūs duumviratuum
Datif duumviratūi
ou duumviratū
duumviratibus
Ablatif duumviratū duumviratibus

duumviratus \Prononciation ?\ masculin

  1. Duumvirat.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références