e-tal din

Forme de locution prépositive

Personne Forme 1 Forme 2
1re du sing. e-tal din etaldon
2e du sing. e-tal dit etaldout
3e masc. du sing. e-tal dezhañ etaltañ
3e fém. du sing. e-tal dezhi etalti
1re du plur. e-tal dimp
ou e-tal deomp
etaldomp
2e du plur. e-tal deocʼh etaldocʼh
3e du plur. e-tal dezho
ou e-tal dezhe
etalto
ou etalte
Impersonnel e-tal deor etaldor

e-tal din \e.tal.ˈdĩːn\

  1. Première personne du singulier de la préposition e-tal.
    • E-tal d’in cʼhoaz e zo eur belek breton euz a Vro-Leon, an Au. Kerjan, person Lampaul-Gwimilio, eur gavaden evidon hag a dalv aour !  (Louis Le Clerc, Ma beaj Jeruzalem, Sant-Brieg, 1902, page 25  lire en ligne)
      En face de moi encore il y a un prêtre breton du Léon, M. Kerjean, curé de Lampaul-Guimiliau, un découverte pour moi qui vaut de l’or !
    • War an daol e-tal din
      Trouz an eurier o vont, diastal ha mibin.
       (Per Denez, 31 a viz Kerzu, in Al Liamm, no 41, novembre-décembre 1953, page 249)
      Sur la table près de moi
      Le bruit du réveil qui tourne, preste et continu.
    • Pignit em cʼharr war al levrioù gant ho pakadoù. Ho mamm a cʼhello azezañ araok e-tal din.  (Abherri, Tangwall an Oriant, in Al Liamm, no 26, mai-juin 1951, page 70)
      Montez dans ma voiture sur les livres avec vos paquets. Votre mère pourra s’asseoir devant à côté de moi.

E-tal d'in c'hoaz e zo eur belek breton euz a Vro-Leon, an Au. Kerjean, person Lampaul-Gwimilio, eur gavaden evidon hag a dalv aour !