eebenpuu
Étymologie
- Composé de eeben (« ébène ») et de puu (« arbre »).
Nom commun
Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | eebenpuu | eebenpuut |
| Génitif | eebenpuun | eebenpuiden eebenpuitten |
| Partitif | eebenpuuta | eebenpuita |
| Accusatif | eebenpuu [1] eebenpuun [2] |
eebenpuut |
| Inessif | eebenpuussa | eebenpuissa |
| Illatif | eebenpuuhan | eebenpuihin |
| Élatif | eebenpuusta | eebenpuista |
| Adessif | eebenpuulla | eebenpuilla |
| Allatif | eebenpuulle | eebenpuille |
| Ablatif | eebenpuulta | eebenpuilta |
| Essif | eebenpuuna | eebenpuina |
| Translatif | eebenpuuksi | eebenpuiksi |
| Abessif | eebenpuutta | eebenpuitta |
| Instructif | - | eebenpuin |
| Comitatif | - | eebenpuine- [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Avec suffixes possessifs |
Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| 1re personne | eebenpuuni | eebenpuumme |
| 2e personne | eebenpuusi | eebenpuunne |
| 3e personne | eebenpuunsa | |
eebenpuu \ˈeːbenˌpuː\
Forme de nom commun
eebenpuu \ˈeːbenˌpuː\
- Accusatif II singulier de eebenpuu.