efínga

Étymologie

Du verbe -fínga, « injurier, insulter ».

Nom commun

ClasseSingulier
7 efínga
\e˩.ˈfi˥.ᵑɡa˩\
ClassePluriel
8 bifínga
\bi˩.ˈfi˥.ᵑɡa˩\

efínga classe 7 (pluriel classe 8 : bifínga)

  1. Injure.

Apparentés étymologiques

Prononciation