effatus
Latin
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | effatŭs | effatūs |
| Vocatif | effatŭs | effatūs |
| Accusatif | effatum | effatūs |
| Génitif | effatūs | effatuum |
| Datif | effatūi ou effatū |
effatibus |
| Ablatif | effatū | effatibus |
effatus \Prononciation ?\ masculin
Forme de verbe
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | effatus | effată | effatum | effatī | effatae | effată |
| Vocatif | effate | effată | effatum | effatī | effatae | effată |
| Accusatif | effatum | effatăm | effatum | effatōs | effatās | effată |
| Génitif | effatī | effatae | effatī | effatōrŭm | effatārŭm | effatōrŭm |
| Datif | effatō | effatae | effatō | effatīs | effatīs | effatīs |
| Ablatif | effatō | effatā | effatō | effatīs | effatīs | effatīs |
effatus \Prononciation ?\
- Participe passé de effor.
Références
- « effatus », dans Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 → consulter cet ouvrage