elektita
Espéranto
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | elektita \e.lek.ˈti.ta\ |
elektitaj \e.lek.ˈti.taj\ |
| Accusatif | elektitan \e.lek.ˈti.tan\ |
elektitajn \e.lek.ˈti.tajn\ |
elektita \e.lek.ˈti.ta\
- Élu.
Forme de verbe
| Temps | Passé | Présent | Futur |
|---|---|---|---|
| Indicatif | elektis | elektas | elektos |
| Participe actif | elektinta(j,n) | elektanta(j,n) | elektonta(j,n) |
| Participe passif | elektita(j,n) | elektata(j,n) | elektota(j,n) |
| Adverbe actif | elektinte | elektante | elektonte |
| Adverbe passif | elektite | elektate | elektote |
| Substantif actif |
elektinto(j,n) elektintino(j,n) |
elektanto(j,n) elektantino(j,n) |
elektonto(j,n) elektontino(j,n) |
| Subst. passif | elektito(j,n) elektitino(j,n) |
elektato(j,n) elektatino(j,n) |
elektoto(j,n) elektotino(j,n) |
| Mode | Conditionnel | Volitif | Infinitif |
| Présent | elektus | elektu | elekti |
elektita \e.lek.ˈti.ta\ Composition fondamentale du verbe venant de l’Antaŭparolo
Prononciation
- France (Toulouse) : écouter « elektita [Prononciation ?] »
Étymologie
- De l’espéranto.
Adjectif
elektita \ɛ.lɛk.ˈti.ta\
- Élu.