emätintulehdus

Étymologie

Composé de emätin vagin ») et de tulehdus inflammation »).

Nom commun

Déclinaison
Cas Singulier Pluriel
Nominatif emätintulehdus emätintulehdukset
Génitif emätintulehduksen emätintulehdusten
emätintulehduksien
Partitif emätintulehdusta emätintulehduksia
Accusatif emätintulehdus[1]
emätintulehduksen[2]
emätintulehdukset
Inessif emätintulehduksessa emätintulehduksissa
Illatif emätintulehdukseen emätintulehduksiin
Élatif emätintulehduksesta emätintulehduksista
Adessif emätintulehduksella emätintulehduksilla
Allatif emätintulehdukselle emätintulehduksille
Ablatif emätintulehdukselta emätintulehduksilta
Essif emätintulehduksena emätintulehduksina
Translatif emätintulehdukseksi emätintulehduksiksi
Abessif emätintulehduksetta emätintulehduksitta
Instructif emätintulehduksin
Comitatif emätintulehduksine-[3]
Notes [1] [2] [3]

[1]

  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive dont le sujet est la 3e personne
    du singulier sans aucun pronom.
  • Comme complément d’un infinitif dans une
    phrase positive passive.
  • Dans toutes les phrases passives à n’importe
    quel mode.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 2e personne du singulier, ou la
    1e ou 2e personne du pluriel.

[2]

  • Dans les phrases actives positives aux modes
    indicatif, conditionnel ou potentiel.
  • Dans une phrase impérative positive dont le
    sujet est la 3e personne du singulier ou du
    pluriel.

[3]

  • Un suffixe possessif s’ajoute dans le cas des
    noms communs.
Avec suffixes
possessifs
Singulier Pluriel
1re personne emätintulehdukseni emätintulehduksemme
2e personne emätintulehduksesi emätintulehduksenne
3e personne emätintulehduksensa

emätintulehdus \ˈemætinˌtulehdus\

  1. (Anatomie) Vaginite.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Forme de nom commun

emätintulehdus \ˈemætinˌtulehdus\

  1. Accusatif II singulier de emätintulehdus.