emptivus

Latin

Étymologie

Dérivé de emptus, avec le suffixe -ivus.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif emptivus emptivă emptivum emptivī emptivae emptivă
Vocatif emptive emptivă emptivum emptivī emptivae emptivă
Accusatif emptivum emptivăm emptivum emptivōs emptivās emptivă
Génitif emptivī emptivae emptivī emptivōrŭm emptivārŭm emptivōrŭm
Datif emptivō emptivae emptivō emptivīs emptivīs emptivīs
Ablatif emptivō emptivā emptivō emptivīs emptivīs emptivīs

emptivus \Prononciation ?\

  1. Qui s'achète.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Références