emrenerezh

Étymologie

Dérivé de ren direction ; règne »), avec le préfixe em- et le suffixe -erezh.

Nom commun

emrenerezh \ẽm.re.ˈnɛː.rɛs\ masculin

  1. Autonomie.
    • Lezennou 1848 a rôe da Hungaria hecʼh emrenerez hag an doare-gouarn parlamantel ; […].  (Meven Mordiern, Prederiadennou diwar-benn ar Yezou hag ar Brezoneg, in Gwalarn, no 76, mars 1935, page 83)
      Les lois de 1848 ont donné à la Hongrie son autonomie et sa forme de gouvernement parlementaire ; […].
    • War a seblant e klasko acʼhoel ar P.N.V. kas e bolitikerezh war-raok e-unan en ur gontañ war neptuegezh da vihanañ E.E. pa vo kaoz eus mennadoù an emrenerezh.  (Padrig an Habask, Euskadi, in Al Lanv, no 26, avril 1984, page 10)
      À ce qu’il semble, le P.N.V. essaiera au moins de mener seul sa politique en comptant sur la neutralité a minima de E.E. quand il sera question d’autonomie.

Synonymes

  • emreizherezh

Apparentés étymologiques

Références

  • « emrenerez, emreizerez m. » dans François Vallée, Grand dictionnaire français-breton, Édition de l'Impression commerciale de Bretagne, Rennes, 1931-1933, 817 pages, page 48b
  • Roparz Hemon, Nouveau dictionnaire breton français, Al Liamm, 6e édition revue et augmentée, 1978, page 247a
  • Martial Ménard, Dictionnaire français-breton, Éditions Palantines, 2012, ISBN 978-2-35678069-0, page 122a