en he zouez

Forme de locution prépositive

Personne Forme
1re du sing. em zouez
2e du sing. ez touez
ou en da douez
3e masc. du sing. en e douez
3e fém. du sing. en he zouez
1re du plur. en hon touez
2e du plur. en ho touez
3e du plur. en o zouez
Impersonnel en touez

en he douez \ɛn‿e ˈdweːs\

  1. Troisième personne du singulier féminin de la préposition e-touez.
    • Ma vije ar bed en em gavet gwelloc’h ganti, he dije gallet ar yez-se genel oberou a lennegez, a ouiziegez pe a brederouriez kerkoulz ha re an Hellened gwechall, dre ma oa komzet gant uhelidi skiantek hag oberiant, a veze douget d’ar varzoniez, d’ar c’han, d’ar sonerez, d’an helavarded ha d’an taoliou-kaer, gant eur vreuriez veleien a bleustre, kement ha ma c’hellent diouz tud ha traou an amzer-hont, war an danevellouriez (an istor), ar brederouriez ha red an natur, gant eur werin stank en he zouez al labourerien gendalc’hus ha kalonek, a oa anezo ouspenn enklaskerien didrec’hus a gase bepred war wellaat ar binviou hag an ijinerez hag a studie war nerz al louzaouennou hag ar metalou (Kamilh Jullian).  (Meven Mordiern, traduit par Frañsez Vallée, Notennou diwar-benn ar Gelted Koz, Éditions de Bretagne, Paris, 1944, page 145  lire en ligne)
      Si cela s’était mieux passé pour elle, cette langue aurait pu produire des œuvres de littérature, de connaissance ou de philosophie du niveau de celles des anciens Grecs, car elle était parlée par des élites sensées et actives, qui étaient portées sur la poésie, le chant, la musique, l’élocution et la peinture, avec une fraternité de prêtres qui traitaient, autant qu'ils le pouvaient, des hommes et des choses de cette époque, de récit (l’histoire), de philosophie et du cours de la nature, avec une population importante parmi laquelle des travailleurs persévérants et courageux, qui étaient en outre des chercheurs infatigables qui amélioraient constamment les outils et les inventions, et qui étudiaient la force des plantes et des métaux (Camille Julian).