enfuter
: enfûter
Français
Étymologie
Verbe
enfuter \ɑ̃.fy.te\ transitif 1er groupe (voir la conjugaison)
- Mettre en fût.
Variantes orthographiques
Prononciation
- France (Lyon) : écouter « enfuter [Prononciation ?] »
- Somain (France) : écouter « enfuter [Prononciation ?] »
Anagrammes
→ Modifier la liste d’anagrammes