engainatu

Étymologie

De l’occitan enganar[1].

Verbe

engainatu \Prononciation ?\

  1. Tromper.
    • Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)

Variantes

Dérivés

  • engainakor trompeur »)
  • engainatzaile séducteur, trompeur, illustioniste »)

Références